இமையோடு உதிர்ந்த கண் !!!

மேற்கே - I :
அவள் தனியாக இருந்தாள்.மணி இரவு ஒன்பது பதினொன்று.வீட்டில் அனைத்து விளக்குகளும்
அணைக்கப்பட்டு இருந்தன.விளக்குகள் கூட்டத்திற்கு உகந்தது.இருட்டு மட்டுமே தனிமைக்கு
உகந்தது.செல்போன் கையிலே இருந்தது.அவனுடைய அழைப்பிற்காகத்தான் காத்திருக்கிறாள்.
நாளை காலை பதினோரு மணிக்கு எல்லாம் சந்திக்கலாம் என்றிருந்தான்.
இப்பொழுதான் பேசி முடித்திருந்தான்.அவள் அசை போட்டுக் கொண்டிருக்கிறாள்...
"என்ன மன்னிச்சிடு?"
"ம்"....
"இன்னைக்கு தான் நம்ம போறதா பிளான் பண்ணிருந்தேன்.கடைசில இங்க கொஞ்சம்
பிரச்சனை.ஆனா ..நாளைக்கு கண்டிப்பா நான் வருவேன்.நீ கிளம்பியிரு.நேரில் பேசிக் கொள்ளலாம்.
நீ எதுக்கும் கவலைபடாத...சாரி மா..."
"சரி ..சரி ..எனக்கு புரியுது..ஆனா முக்கியமா ஒரு விஷயம்..."
"என்ன...அடுத்து போன் பேசுனா ஹலோ சொல்லி பைல முடிங்க..மன்னிச்சிடுனு ஆரம்பிச்சி
சாரி ல முடிக்காதீங்க.."
"மன்னிச்சிடு சாரி "...
"மீண்டுமா?"..புன்னகையுடன் இருவருடைய தொடர்பும் துண்டிக்கபட்டது.
ஆனாலும் அவள் மனது ஏனோ பதை பதைத்தது. போன் பண்ணினால், சூழ்நிலை சரியாக இருக்கும்பொழுது தானே அழைப்பதாக மட்டும் சொல்லிவிட்டான்.எப்பொழுதும் கலகலப்பாக இருப்பான்.இரண்டு வாரமாக சரியாக பேசவில்லை.கண்டிப்பா வருவான என.குழப்பத்துடனே அவள் உறங்கி போனாள்.

கிழக்கே - I :

"குட் மோர்னிங் மேடம்..வி ஆர் காலின் பிரம் கிரெடிட் கார்டு கம்பெனி.."
"யா டெல் மீ"
"டூ யு ஹவ் சம் டைம் டு டிஸ்கஸ் ?"
"மே இ நோ ஹொவ் டிட் யு கெட் மை நம்பர்"
"வி ஹவ் வெரி குட் ஆபேர் பார் யு.ப்ரீ ஹஸ்பன்ட் வித் ப்ரீ கிரெடிட் கார்டு"
"ஐ அல்ரெடி டிசைடு டு டைவர்ஸ் மை ஹஸ்பன்ட்...சோ திஸ் இஸ் வெரி குட் ஆபேர்"
"அடிப்பாவி..."
"பின்னே.." ஆபீஸ் ல இருந்து பண்ணா எனக்கு தெரியாதா...என்னமோ பிஸி ஆ இருப்பேன்
போன் லாம் சான்ஸ் எ இல்லனீங்க.."
"இன்னும் என் மேனேஜர் வரல.மீட்டிங் ல வேற இரண்டு மணி நேரம் பேசணும்...
உதடெல்லாம் உலர்ந்திடும்..அதான் கொஞ்சம் ஈரம் உன்ட வாங்கிக்கலாம் னுதான்
ஆபீஸ் ல செல்போன் ல பேசுனாதான் எல்லாம் ஒரு மாதிரி பார்ப்பாங்க...இப்ப ஓகே..."
"ஒரு நிமிஷம் இருங்க.. ஐஸ்கிரீம் சாப்பிட்டுகிறேன்..
அப்பதான் ஈரம் இனிப்பா இருக்கும்.."
"சரி சரி...ஈரம், இனிப்பு, சூடு மூனும் இருக்கணும். 3 ரோசெஸ் மாதிரி..."
"ஆபீஸ் ல இருக்கப்ப பேசுற மாதிரியா பேசுறீங்க..."
"சரி சரி..மேனேஜர் வரார்..நான் ப்ரீ ஆ இருக்கப்ப கூப்பிடுறேன்.
சிரித்த படியே வைத்தான்..மேனேஜர் கு ஹலோ சொல்லிவிட்டு எழுந்து நடந்தான்...

மேற்கே - II :
காலை எழுந்தவுடன் செல்போன் எடுத்து பார்த்தாள்.வாய்ஸ் மெசேஜ் இருந்தது.அவன்
வந்து கொண்டே இருப்பதாகவும், வந்து இறங்கியவுடன் அழைப்பதாகவும் சொல்லிருந்தான்.
உடனே அழைத்தாள்.சுவிச் ஆப் செய்யபட்டிருந்தது.தெரிந்தும் பலமுறை மீண்டும் அழைத்து பார்த்தாள்….பதில் இல்லை.

சில நிமிடங்கள் கழித்து செல்போன் அலறியது.ஆர்வமாய் எடுத்தாள் அவன் எண்ணை எதிர்பார்த்தபடியே அது அவனிடமிருந்து இல்லை.வேறு யாரோ இருந்தார்கள்.மனதை திடப்படுத்திக் கொள்ள சொன்னார்கள்.எதிர்பாராத ஒரு விபத்தில் அவன் இறந்து விட்டதாகவும்.பயணப்பதிவில் அவன்தான் என உறுதி செய்ததாகவும்
கூறினார்கள்.செல்போன் கீழே விழுந்து நொறுங்கியது.அவளும் தான்.பதினைந்து நிமிடங்களுக்கு மேல் மயக்கத்தில் இருந்தாள். எழுந்தவுடனே அவன் புகைப்படம் முன்னே வந்து அழுதாள்.அதில் அவன் சிரித்துக் கொண்டு இருந்தான்.

வந்தவர்களெல்லாம் ஆறுதல் கூறினார்கள்.எல்லாத்தையும் மறந்து விட சொன்னார்கள்.
சிலர் விதி என்றார்கள்.சிலர் சதி என்றார்கள்.சிலர் அமைதியாக அழுதார்கள்.சிலர் அழுது அழுது அமைதியானார்கள்.வற்றிய குளம் வானம் பார்ப்பதை போல் அவள் கண்கள் எங்கேயோ வெறித்தபடி பார்த்துக் கொண்டிருந்தது.

நாட்கள் நகர ஆரம்பித்தது.

கிழக்கு - || :

"என்ன பண்ற ? "
"சும்மாதான் இருக்கேன்..ஒரு தொல்லை பேசி அழைப்புக்காக காத்திட்டு இருக்கேன்..."..."நீங்க என்ன பண்றீங்க"

"அப்படியா...அவசரமா ஒரு விஷயம் கேக்கணும் அதான் கூப்பிடறேன்.கேட்டுட்டு வைச்சிடுறேன். இங்க ஆபீஸ்ல ஒருத்தி அழகா இருந்தா.அரைமணி நேரம் பேசுனோம்.காபி எல்லாம் சேர்ந்து குடிச்சோம்.அவளுக்கு என்னை ரொம்ப புடிசிடிச்சி போல.டின்னெர் போலாம்னு கேட்டாள்.அதான் எந்த ஹோட்டல் போலாம்னு என் தோழிட்ட கேட்டு சொல்றேன்னு சொன்னேன்..எந்த ஹோட்டல் போக.."
"கோர்ட்-யார்ட்-டிவோர்சே-யார்ட்"
"கோர்ட்-யார்ட்-மாரி-யார்ட் தான் கேள்விபட்டிருக்கேன்...இது புதுசா இருக்கும் போல இருக்கே...
"போங்க ...நான் போன் ஐ வைக்கிறேன்"
"ஏய் ..வைக்காத..நேத்து ப்ரீ ஆ இருந்த மாதிரியே ..இன்னைக்கு கொஞ்சம் ப்ரீ ஆ இருக்கேன்..
ஆனா அடுத்த வாரம்லாம் ..ஓவர் பிஸி ஆகிடுவேன் போல இருக்கு...அதான் நேரம் கிடைக்கும் போதெல்லாம்
பேசிட்டு இருக்கேன்...அப்புறம் லேடி பத்தி சொன்னது உண்மை...ஆனா அந்த லேடிக்கு உன்னைவிட மூணு
மடங்கு வயசதிகம்..டீம் டின்னெர் போறோம்னுதான் நான் காலைல சொன்னேன்ல அதான்.."

மேற்கே - III

அவனை பற்றிய பேச்சுகள் குறைந்து...அவளை பற்றி பேச்சுகள் அதிகமாக இருந்தது "இந்த சின்ன வயதில் அவளுக்கு இப்படி நேர்ந்ததென்று".உறவினர்கள், நண்பர்கள் எவ்வளவோ அழைத்தும் அந்த வீட்டைவிட்டு வர மறுத்துவிட்டாள்.

திருமணம் முன் தனியாக இருந்து அதிகமாய் பழக்கப் படாதவள், பின்பு அவனுடன் அல்லது அவனுடனான நினைவுகளுடன் மட்டும் நேரம் கடத்தப் பழகியிருந்தாள்.கடினம் தான் , ஆனால் மீண்டுவிடுவேன் என்று கூறியிருந்தாள்.

கடந்த கால சோகங்களில் நீடித்து நிலைப்பது மரண இழப்பு மட்டுமே.கொஞ்சம் கொஞ்சமாக மீண்டு வந்தாள்.ஆனாலும் வீட்டில் இரண்டு, மூன்று பொருட்களை தவிர மற்ற எல்லாமே ஏதோ ஒரு விதத்தில் அவனை நியாபக படுத்திக் கொண்டே இருந்தது.திடீரென அந்த எண்ணம் தோன்றியது.அவன் சம்பத்தப்பட்ட அனைத்து பொருள்களையும் படுக்கையறையில் சேர்த்தாள்.”திருமண புகைப்படம் முதல் திங்ககிழமை கடைசியாய் வாங்கின பூங்கொத்து வரை, அவன் உபயோகபடுத்திய கணிப்பொறி முதல் காலுறை வரை, அவனுடம் முகம் பார்த்த கண்ணாடி முதல் , அவனுடம் அகம் சேர்த்த கட்டில் வரை, கடைசியாய் கையசைத்த காட்சி முதல் இடியாய் காதில் கேட்ட காட்சி வரை”.

இவையனைத்துடன் ,அவளுக்காக அவள் வாங்கிய அதையும் அறைக்கு எடுத்து வந்தாள்.

கிழக்கு - |||

" ஹேய் ஹேய் ...ப்ளீஸ் போன் ஆ கட் பண்ணாத...."

திரும்பவும் கூப்பிட்டான்...அவள் எடுக்க வில்லை...பதினெட்டாவது முறை கூப்பிட்டான்..."

அவள் எடுத்தாள்..ஆனால் பேசவில்லை ..பொய்கோபம் அடக்கி கொண்டு பேச ஆரம்பித்தாள்

"சரியா பேசி மூணு நாள் ஆகுது...வெள்ளிகிழமையே வேலை முடிஞ்சிடும் சொன்னீங்க...

இன்னைக்கு திங்க கிழமை ஆச்சி......"

அவன் குறுக்கிட்டான்..." நாளைக்கு காலைல உன் முன்னாடி

நான் நிக்கலேன்னா ..அப்புறம் நீ கேளு”

சாயங்காலமே மேனேஜர் சொல்லிட்டார்.."நாளைக்கு காலைல

விமானம் புடிக்கிறீங்க..எல்லாத்தையும் மறக்குறீங்க ....ஒரு வாரம் ரெஸ்ட் எடுத்துக்குங்க...அப்படியே பிரசன்னாவிடம் ஒரு சாரி சொல்லிடுங்க..."...

“அப்புறம் இன்னொரு முக்கியமா விஷயம் ...நீ சொன்ன திட்டா கூடாது”...

"சொல்லுங்க சார்" ....

"ம்...அதாவது...இன்னும் இன்னைக்கு ஹோம் வொர்க் முடியல...கொஞ்சம் வொர்க் பெண்டிங் ல இருக்கு"....நான் வேலைய முடிச்சிட்டு கூப்பிடுறேன்.மணி இரவு ஒன்பது பதினொன்று.வீட்டில் அனைத்து விளக்குகளும் அணைக்கப்பட்டு இருந்தன.விளக்குகள் கூட்டத்திற்கு உகந்தது.இருட்டு மட்டுமே தனிமைக்கு
உகந்தது.செல்போன் கையிலே இருந்தது.அவனுடைய அழைப்பிற்குதான் காத்திருக்கிறாள்......

அனைவரின் நெஞ்சதையும் உலுக்கிய சம்பவம் தான் கிழக்கு - IV

அவளின் நெஞ்ச உளைச்சலின் சம்பவம் தான் மேற்கு - IV ...

அவன் வேலை முடிச்சிட்டு விடியகாலையில் கடைசியா ஏறியது 'flight 11 from Boston to Los Angeles'.....(http://en.wikipedia.org/wiki/American_Airlines_Flight_11)

அவ கடைசியா எடுத்துட்டு போன அந்த பொருள் ..வேறொன்னுமில்லை ' ஒரு முழு நீள கயிறு...'(http://www.usc.edu/student-affairs/dt/V144/N40/01-stu.40c.html)

தாக்குதலின் தாக்கத்தால்,

செல்வேந்திரன்.

சுவர் கடிகாரம்

உறக்கம் வரவில்லை.அனால் படுக்கும் நேரம் தான்.

மணி எத்தனை என்று பார்க்கலாம் தான் அந்த பச்சை

நிற சுவர் கடிகாரத்தில்.ஆனால் சில வருடங்களாய் அதில்

மணி பார்ப்பதை விட்டிருந்தேன்.கண்களை மூடிக் கொண்டேன்.

அங்கே அக்கடிகாரத்தின் டக் டக் சத்தமும், என் இதயத்தின் லப்டப்

சத்தம் தவிர வேற எந்த சத்தமும் இல்லை.

என் குடும்பம் மிகச் சிறியது.அம்மா அப்பா நான்.

அப்பாவும் அம்மாவும் காதல் திருமணம் செய்து கொண்டவர்கள்.

இதை நான் ஆறு வயதிருக்கும் போதிலிருந்தே என் அப்பா அடிக்கடி

சொல்லுவார்.அம்மா அப்பாவை திட்டுவார்கள்.அப்பா கண்டு கொள்ள மாட்டார்.

அவனுக்கு தெரியனும்டி மட்டும் சொல்லுவார்.தொலைக்காட்சி பெட்டியில்

பாடல் காட்சிகள் வரும்பொழுது அப்பாவையும் , அம்மாவையும் கற்பனை

செய்து பார்ப்பேன்.அம்மா கேட்பார்கள்.ஒன்றுமில்லை என புன்னகைப்பேன்.

அப்பா அம்மா சண்டையிட்டு நான் பார்த்ததாய் நினைவில் இல்லை.

அவ்வளவு அன்பாய் இருப்பார்கள்.அவர்களின் ஒற்றை வானம் நான்.

என்னை விட்டு விலகியதே இல்லை.அம்மாவின் ஒவ்வொரு பிறந்த நாளின் போதும்

அப்பா அம்மாவை முத்தமிடுவார்.அம்மா ...'பையன் முன்னாடி முத்தமிடாதீர்கள் என்று

எத்தனை தடவை சொல்லிருக்கேன்' என்று செல்லக் கோபம் காட்டுவார்.பையன் முன்னாடி

சத்தம் தான் போடக் கூடாது...முத்தம் போடலாம் என்பார் அப்பா.

பாருங்கள்.எப்பவுமே இப்படித்தான்.அப்பா அம்மா என்றாலே நினைவுகளில் மூழ்கிப்

போய்விடுவேன்.நான் கண்மூடி நினைத்து பார்க்க நினைத்த விசயமே வேறு.

ஆம்.அந்த பச்சை கடிகாரம் தான்.காதல் திருமணம் என்பதால் அதிக கூட்டம்

வரவில்லையாம்.ஏன் இருவரின் பெற்றோர் கூட வரவில்லையாம்.அப்பாவின்

நெருங்கிய நண்பர் ஒருவர் தான் இந்த திருமணத்தை நடத்தி வைத்தாராம்.

அவர் குடுத்த திருமணப் பரிசு தான் அந்த பச்சைக் கடிகாரம்.அப்பா ..திருமண புகைப்படம்

கூட வீட்டில் மாட்டியதில்லை.அக்கடிகாரம் மட்டும்தான் நம் காதலுக்கும் என் நட்புக்கும்

ஒரே சாட்சி என்று சொல்லிவிட்டாராம்.

அக்கடிகாரம் இரண்டு கண்டங்களில் இருந்து தப்பியதாக

அம்மா அடிக்கடி சொல்லுவார்.ஒன்று என்னிடம்.ஒரு பொருளையும் நான் உடைக்காமல்

விட்டு வைத்தது இல்லையாம்.அப்பா அவருக்கு திருமண நாள் பரிசாய் வாங்கிக்

குடுத்த அந்த கண்ணாடி தாஜ்மஹாலை கூட உடைத்து விட்டேனாம்.அம்மா

துடித்துப் போய்விட்டாராம்.ஆனால் என் முன்னால் அழுததாயோ , அதற்காக

என்னை அடித்ததாகவோ எனக்கு நியாபகமில்லை.ஆனால் அதற்குப் பிறகு

அப்பா திருமண நாள் பரிசு வாங்குவதில்லை.அப்பா அம்மாவை முத்தமிட்டு பின்

இத எப்படி என் பையன் உடைக்கிறான் பார் என்று சிரிப்பார்.

அடுத்த கண்டம் 1984 இல் வந்த அந்த வெள்ளம் தானாம்.

எல்லை மீறிய வெள்ளம் எல்லா பொருள்களையும் அடித்து

போய்விட்டதாம்.அப்பா அம்மாவின் திருமண புகைப்படம் அடங்கிய

அந்த இரும்பு பெட்டி உட்பட.எனக்கும் அந்த வருத்தம் நிறைய இருக்கிறது.

எனக்கு மங்கலாய் நியாபகம் இருக்கிறது அந்த புகைப்படங்கள்.

அழுகை,வருத்தம்,சந்தோசம்,எதிர்பார்ப்பு,கனவு,ஆசை,அப்பா

எல்லாத்தையும் தாங்கிய அம்மாவின் கண்கள் அந்த புகைபடத்தில் அப்படியே

அச்சடிக்கப் பட்டிருக்கும்.ஏதோ உயரத்தில் மாட்டியிருந்ததால் அந்தக் கடிகாரம்

மட்டும் தப்பியது.

அப்பா இறந்த அன்று ...எஞ்சியிருந்த அழுகையும் வெளியேற்றி விட்டு

விட்டத்தை பார்த்து பின் அக்கடிகாரத்தை பார்த்தேன்.அந்த கடிகாரம் ஓடாமல் நின்றிருந்தது.அதன் பிறகு

அம்மா அடிமனதிலிருந்து சிரிக்கவே இல்லை.சில வருடங்களில் அம்மாவும்

இருந்து விட்டார்.அன்றுதான் அந்த கடிகாரத்தை சரி செய்தேன்.

அன்றிலிருந்து ஓடும் இந்த கடிகாரம் இன்னும் நிற்கவில்லை.

அன்றையிலிருந்து தான் இந்த கடிகாரத்தில் நான் மணி பார்ப்பதை

நிறுத்தியிருந்தேன்.நான் நொடி முள்ளாகவும், அம்மா அப்பா பெரிய சிறிய

முற்களாகவும் எண்ணிக் கொண்டேன், எண்ணிக் கொண்டிருக்கிறேன்...

எண்ணிக் கொண்டிருப்பேன்....

செல்வேந்திரன்

முகம் நிமிரும் நொடி...

இத்தனை தூரம் உருண்ட போதிலும்

இருமலைகள் கடந்த போதிலும்

பிரிவுபயம் காரணமாய் பெருமூச்சாய்

போகாமல் மௌனமான சக்கரக்காற்று...

இருகைகளும் அவளிடுப்பை சுற்றும்

தவம் பலித்த மகிழ்ச்சியில்

ஒற்றை காலை தரை பதித்து

ஒரு பக்கமாய் சரிந்தது அவ்வண்டி

அவள் கைப்பட்ட வாக்கியம் ஒன்று

கம்பிவழி மின்சாரமாய் காதடைந்து

கவியும் இசையும் கலந்த

பாடலாய் அவளிதயத்தில் இறங்கியது

மேற்புறமாய் முகம் தூக்கும்போது

வலப்புறமாய் தன்முகம் திருப்ப

தயாராய் இருந்த கணத்திலெடுத்த

புகைப்படம்தான் நீங்கள் மேலே பார்த்தது.....

சிறு ஒளி ! பெரு மகிழ்ச்சி !!

கடல்தாயின் கருவில் உதித்து

அலைமடியில் மெதுவாய் தவழ்ந்து

மணலேறி மரமேறி உச்சிவந்த

கானல்நீர் வெளிச்சம்

வானத் திரை தினம்விலக்கி

அங்குமிங்கும் ஆடும் குழந்தைக்கு

உண்ணுஞ் சோறின் நிறங்காட்டும்

கண்குளிரும் வெளிச்சம்

காற்று வந்து கலைத்திடுமென

அவசரத்தில் மேல்நோக்கி பெய்த

மேக மழை துளிகளின்

கண்ணுறுத்தா வெளிச்சம்

உலகம் போற்றும் இவ்வெளிச்சங்கள்

ஒன்றுமில்லை ! பிறந்த நாளில்

காதலியின் மகிழ்முகம் காட்டி

மரித்துவிட்ட மெழுகுவர்த்தியின் முன்பு....

தவற விட்ட பயணச்சீட்டு

பேருந்து பயணத்தில்
வேண்டுமென்றே உரசியவனை
வேகத்தில் முறைத்தும் வைத்தாள்
வேதனையை மறைத்தும் வைத்தாள்

மடித்த புடவை மடிப்பினை
மறைக்குமிடம் அனுப்புமுன்
முதுகினில் முத்தமிட்டே முன்புறம்
உதவும் கையினை நினைத்துவிட்டாள்

தனை அணைக்க தானில்லை
பொங்கியது போதுமென
அடுப்பினில் வெந்த பாலை
அமைதியாய் அனைத்து வைத்தாள்

பெற்றவரின் பெருமையை நினைவிலேற்றி
ஒற்றை கடிதமதை நிராகரித்து
உரிய வரனின்று அமையாமல்
ஊமையாய் அழுது வைத்தாள்

வெயில் பிரதேசமும், குளிர் பிரயாணமும் :

நம்மூர் மழையினை நியாபகங் கொண்டு
வானத்தின்கீழ் வலக்கை நீட்டியவன்
கடனாளிக் குளிரின் பனிதூவலை
உள்ளங்கை வாங்கியுயரே எறிகிறேன்

வாரத்தில் சிலநாள் வானமே பார்த்திராதவன்
தினமுறங்கு முன்னும் விழித்த பின்னும்
weather.com விசாரித்தே
வேலைக்கு விரைகிறேன்

வெள்ளத்தில் வீடே மிதந்த போதும்
வேடிக்கையாய் பாம்படித்தவன் வெள்ளை
பனியில் மூழ்கிய காரினை
விரைக்க விரைக்க புதையலெடுக்கிறேன்

மெலிதான மழையில் கண்மூடி
உடல்நனைந்து அமுதம் குடித்தவன்
மிதமான பனித்தூறலில் உடல்மூடி
கண்திறந்து குளிர் உண்கிறேன்

அதிகமாய் பெய்து பலிகள்சில
ஆனபோதும் எம்மழையை கடுஞ்சொல்
கூறிய தில்லை
மழைக்கு அடுத்ததாய் ஆகிவிட்ட
மமதையில் நிற்காமல் நீடிக்கிறது
இரண்டாம் பிள்ளை....

நிறங்கசியும் இலைகள் !

ஒரு தாய் வயிறானாலும்
வெவ்வேறு நிறத்தில் குழந்தைகளாய்
நிலத்தாய் வளர்க்கும்
மரங்கள் வண்ணக் கலவைகளாய்

எழுவண்ண வானவில்லின் வண்ண
அம்புகளாய் கூர்மரங்கள்
மணிக்கணக்கில் மனங்குளிர
மஞ்சள் வெயில் நிறமரங்கள்

நிறப்போட்டியில் நின்று தோற்று
மரந்தள்ளி மண்வந்த பச்சோந்தி ஒன்று
காய்ந்த இலை மிதித்து
காயந்தனை ஆற்றியது

நிழல்கசியும் மரத்தின் கீழ்
நிலங்கசியும் வேரின் மேல்
நிறங்கசியும் இலைகளைக் கண்டு
நீர்கசிய குளித்தேன் இன்று

நிறம் பேசிய மனிதர்தனை
வெறுத்த மனம்
நிறம் பூசிய மரங்கள் தனை
ரசித்ததின்று ! முழுதாய் மறந்து நின்று !!

மழை இரவு

இன்று மட்டும் எடைகூடி
அசையாமல் நிற்கும் அடர்மரங்கள்
இமை மூடும் சுகம் கூடி
நனைவதால் எனக்கேது குளிர்சுரங்கள்

நீர் கலந்த தேன்
சுவைக்கும் வண்டுகள்
வசை பாடுமென
வாடும் சில மலர்கள்

இரவின் சுகம் கூட்டும்
பாடல்கள் இங்கில்லை
இலையில் உன் மெல்லிசை
காதோரம் ஈர்க்கும் வரை

எப்பொழுதோ சேதங்கள்
ஏற்படித்தி இருந்தாலும்
கவிதையாவது
காதலியின் நினைப்பும்
மழையின் நனைப்பும்

கவனிக்கவோ கலைக்கவோ
யாருமில்லை ...ஆதலாலே
அழகாய் இருக்கிறது
இரவும் மழையும் தனிமையும்

மழை

வெண்மேக விமான வெள்ள நிவாரண

பொருட்களோ மழைத் துளிகள்

பதறாதீர்கள் ! இலைக் குழந்தைகளே

வேர்த்தாய் பகிர்ந்தூட்டுவாள்

அந்நிய நாட்டில் அகதியா

சொர்கமே என்றாலும் நம்மூரை
போல வருமா ...அதற்காய்
அயலகத்தில் வாழும் வரை
நரகத்தில் வாழ்வதாகுமா

உண்ணாத குழந்தைக்காய்
மனைவியை திட்டுவாய்
உணவு பிடிக்கவில்லையென
தொலைபேசியில் புலம்புவாய்

தமிழை பேசுபவன் தமிழன்
ஆங்கிலம் பேசுபவன் ஆங்கிலேயன்
இரண்டும் பேசுபவனை என்ன சொல்வாய்
பேசாத ஊமையை எங்கு சேர்ப்பாய்

சொத்து தகராறில் தம்பி
வெட்டி கொலைக்கும்
எல்லைத் தகராறில் வீரர்
சுட்டுக் கொலைக்கும்
வித்தியாசம் நிலத்தின் சுற்றளவே
வித்தியாசம் மனத்தின் சுற்றளவே

ஈழத்தில் உன்னினம் எரியும்
பொழுது கொதிக்கும் நெஞ்சுதனை
ஒத்ததே ஒரிசாவில் கிறிஸ்துவனை
எரிக்க கண்ட உலகவ்வினம்

நாடென்பது நிர்வாகத்திற்காய்
பிரித்ததாகும்
மனிதப் பற்று ஒன்றே மானிடர்க்கு
உரித்தாகும்

சுவாசிக்க காற்றளிக்கும்
கண்டமெல்லாம் என் கண்டமே
நதியின் கரைத்தாலும் உலகக்கடலில்
கலக்கு மென் பிண்டமே

சந்திர கிரகணம் !

நாளை சந்திர கிரகணம்
வெறும் கண்களால் பார்க்கலாமாம்
இதிலென்ன ஆச்சர்யம் ....

தினமொரு முறையாவது நிலவு மூடும்
சூரியன் பார்க்கிறேன்
நீ இமை மூடி திறக்கும் பொழுது.....

புவி சுழற்சி !

புவி சுழற்சியின் காரணம் தேடி
அலைகிறார்களாம் விஞ்ஞானிகள்
என்னிடம் கேட்டால் சொல்லிவிட போகிறேன்
நீ இருக்கும் புவிபாதி ஓடி ஒளிகிறது
அதை மறுபாதி தேடி அலைகிறது.

யதார்த்தம் !

என்றோ வெளிவந்த படத்தை
இன்று பார்த்து பாராட்டிய பின்தான்
பின்னூட்டம் வராத கவிதையின்
கவலை கலைந்தது...

கதா நயாகனா ? காகம் நாயகனா ?

சுகமாய் பறந்தவன் வீழ்ந்தான் விமானத்திலிருந்து
கோளாறு என்னவென யோசிக்கும் முன் பார்த்தால் கீழாறு

தரையில் கூட இவ்வளவு அழகாய் ! அதிகமாய்
குட்டிக்கரணங்கள் அடித்திருக்க முடியாது

அவன் விழ்ந்த வேகம் பார்த்த

மேகமும் விலகி ஓடியது

பூமியில் வீழும் அவன் நிழலை பிடிக்கவா
வேகமாய் ஓடுகிறான் என்றபடியே வெயிலில்
மெதுவாய் நகர்ந்தது சூரியன்....
சூரியனின் உள்மனதில் இன்னொரு எண்ணமும் ஊஞ்சலாடியது
கொடுத்து வைத்தவன் நிழல் அவனுக்குண்டு ...

நமக்கில்லையே எண்ணியது ஏக்கமாய்..

காற்றின் பெருமை அன்றுதான் புரிந்தது.
வீழும் வரையாவது உயிர் வாழட்டுமென

முகத்தில் மோதியபடி வந்தது...

விலகி போனாலும் மனம் தாளா மேகம்
வீட்டை விட்டு ஓடிய மகனை நினைத்த தாய்

போல் கண்ணீர் சிந்த ஆரம்பித்தது

ஆற்றின் ஆழம் அதிகமாக இருந்ததால்
அவன் ஆயுளின் நீளம் அதிகமாக இருந்தது..
திரவத்தில் வீழ்ந்தாலும் திடமாய் இருந்தது அவன் மனது ..
உயிர் பிழைப்போமென..

சுடும் காற்றில் வந்த கதகதப்பாலும்
ஆற்றில் நனைந்த சொதசொதப்பாலும்
மயக்கம் உறக்கமாய் மாறியது

கரை ஒதுங்கினான் ஒரு வழியாக..அவ்வழியில்

பலர் வந்தாலும் அவனை யாரும் கண்டுகொள்ள வில்லை.

கதாநாயகியாக இருந்திருந்தால் வந்தவர்களெல்லாம்

கதாநாயகர்களாகி இருப்பார்கள்.
அவன்தான் நம் கதையின் நாயகன் ஆயிற்றே

ஆற்றினருகே உள்ள குழியில்

அவனையறியாமல் வீழ்ந்து விட்டான்.
இவன் கண் விழித்ததும்

வெளிச்சம் கண் மூடிக் கொண்டது
தந்தை பணிக்கு சென்றது பணியாத பிள்ளைகள் போல
சருகுகள் அங்குமிங்கும் பறந்தன..

இத்தனிமை சிறைவாசம் எத்துனை மணித்துளிகள்
எத்துனை நாழிகைகள் என்றே தெரியவில்லை அவனுக்கு
இருட்டு இவ்வுலகை ஆக்ரமிக்கும் போட்டியாக
அக்குழியை ஆக்ரமித்தது ஆற்றின் ஓரமாய் ஒழுகிய நீர்

பசித்த அவனுக்காக பாட்டு பாட
பாரதியார் இல்லையங்கே ஜகத்தினை அழிக்க வேண்டாம் !
தாகத்தையாவது தீர்ப்போமென
தண்ணீரை தீர்க்க ஆரம்பித்தான்

குழிஎங்கும் நீர் பரவியது போல்
அவன் உடலெங்கும் வழி பரவியது
உடலெங்கும் வீக்கம் ! உயிர் வாழும் ஏக்கம்
உடனே அக்குழியை விட்டு வெளியேற துடித்தான்

கரைப்பார் கரைத்தால் கல்லும் கரையுமது போல
தண்ணீர் கரைத்து கரைத்து திட மண்ணும் சேறாய் மாறியது
அதனுள் புதைந்த அவன் கால்கள்
மண்ணுள் புதைந்த வேர் போல மறைந்தது

பலநாள் முயற்சியின் பலனாய் குழியை விட்டு
முதலில் வந்தது தலை
விதையை விட்டு வந்த முதல் இலை

சுதந்திர போராட்டம் கூட சீக்கிரம் முடிந்திருக்கும்
அவ்வுயிர் வெளிவரும் போராட்டம் தொடர்ந்து

கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் அவன் உடலும்

அவன் கிளைக்கைகளும் மேலே வந்தன..

வழுவிழந்தவனை வம்பிற்கு இழுப்பது போல் வீசியது காற்று

காதலியின் சொல்லுக்கு தலையாட்டும் காதலனை போல்

காற்றின் சொல்லுக்கு தன்னுடலை ஆட்டினான்...

தூரத்திலிருந்து பார்த்தால் சிறு செடி ஆடுவதாய் நம்பிருப்பார்கள்

முயன்று முயன்று நீட்டினான் மரக்கிளைகளாய் கைகளாய்

சூரியனும் , சந்திரனும் இதை தினம் தினம் பார்த்தாலும்

சந்திக்கும் பொழுது பேசுவதற்காக நிகழ்ச்சிகளை

சேமிக்கும் காதலர்களாய் காத்திருந்தார்கள்..

அவன் கைகளில் அமைதியாய்

வந்தமர்ந்தது ஒரு கருங்காகம்

காகம் கொத்தியதால் அவன் விரல் நுனிகளில் வீக்கமா ?

இவன் விரல் நுனி வீக்கங்களை காகம் கொத்தியதா ?.........

பொறுத்திருந்தது போதுமென முடிவெடுத்தது காகம்

சுட்ட பாட்டியும் ! சுட்ட வடையும் !! இல்லாததால்

விரல் நுனி வேப்பம்பழத்தினை கவ்வியபடியே பறந்தது...

.........

..................

................................

........................................

சுகமாய் பறந்தவன் வீழ்ந்தான் விமானத்திலிருந்து
கோளாறு என்னவென யோசிக்கும் முன் பார்த்தால் கீழாறு

[வேப்ப மரத்தின் சுழற்சி..ஒரு கற்பனை கதையாக]

தாய் கண்ணீர் !

கருவாய் நீ உருவாகியதை
கணவனிடம்கண்ணால் கூறும்பொழுது வரும் ஆனந்த நீர்

அடிக்கடி தடவிப் பார்த்து எப்படி தவிக்கிறாய்
என்றபொழுது குவளையாக வரும் கவலை நீர்

புரண்டு படுத்தால் புண்படுமென
ஒரே நிலையில் படுப்பதால் வரும் பாச நீர்

எட்டி உதைக்கும் பொழுது உன் கால்
வலிக்குமென உருகும் நொடியில் அது உன்னத நீர்

பத்து மாதம் பையிலிருந்த நீ
பக்கத்தில் படுத்தவுடன் வந்த பொன்நீர்

உன்னலழுகையின் காரணமறிந்து ஊட்டுவாள் தாய்ப்பால்
அழுகை சத்தம் அனைத்தும் சத்தமாய் மாறும்பொழுது அது அன்பு நீர்

பள்ளிப்பாடம் செய்யாமல்
தடியடி வாங்குவாய் தந்தையிடம்
அறிஞர்கள் கூட ஆடி போவார்கள்
அடிபடாமல் அழமுடியமா என உன்தாய் பார்த்து

நீ பரிட்சைக்கு படிக்கும்பொழுது அவள் படிப்பாள் உன்னை
உறக்கம் உன் கண்ணை வருடும் நேரம் உனெதிர்காலம் நினைத்து ஊமைக்கண்ணீர் வடிப்பாள் உன் அன்னை

கல்லூரி காதலில் கவலையுடன் தாடி வளர்ப்பாய்
காரணம் கேட்ட கணவனிடம் மூடி மறைத்து
பின் தலையனை மூடி மறைத்து முகம் நனைப்பாள்

வேலை கிடைக்காத விரக்தியால் நொடிந்து போவாய்
நொடி நொடியே நினைத்து கண்ணீர்
படிகமாகும் அவள் கன்னம்

மனைவியின் பேச்சுக்கு மறுமொழி பேசமாட்டாய்
சிறுவயதில் நீ எப்பொழுது பேசுவாய் என்ற ஏக்கம்
மீண்டும் வருவதால் வரும் அமைதிக் கண்ணீர்

முதியோர் இல்லம் சேர்ந்த பின்
முடிவிலா கண்ணீர் விடுவாள்
தன்னிலை நினைத்துதான் இந்த தாய்நீர்
எனநினைப்பார் அருகிலிருந்த அகதியாகப்பட்டவர்கள்
உன் பின்னிலை நினைத்துதான் அந்த அழுகை
என்றவுண்மை அவள் மனம் மட்டுமே அறியும்

மரணப் படுக்கையிலும் மன்றாடுவாள் இறைவனிடம்
என் மகன் நலம் காப்பாயென
காலன் கடத்திச் சென்ற உந்தாயை நினைத்து
கடவுள் கூட கண்ணீர் வடிப்பான்

தாயின் பெருமையை உணர்ந்துவிடு
கவிதையின் தலைப்பை துடைத்துவிடு

காலம் கனியும்

ஓடுகின்ற மேகமாய் எண்ணங்கள்
பொழிகின்ற மழையாய் செயல்கள்
விளைகின்ற கனியாய் பலன்கள்.

உயர் எண்ணங்கள் இல்லையேல்
கனிக்கான கனவேது

எண்ணங்கள் மழையாகாமல்
எக்கனி உன் வாய்க்கு

மேகமும் சூழ்ந்ததே
மழையும் பொழிந்ததே

கனியை காணோமா
கவலையுறாதே .... காலம் கனியும்

சிறந்தது எது ?

சிறந்தது எதுவெனவறிய
திறந்தது மனது...

பரந்து விரிந்த வானம் பார்த்தேன்
பரவசமடைந்ததுதான் சிறந்தது என்றிருக்கையில்

எண்ணிலா கைகளால் என்னை தொட்டான் பகலவன்
ஆகா ...இவனல்லவோ இயற்கையின் இருமாப்பு
பட்டம் பகலவனுக்கே ...பார்த்தேன் மேலே ...

என்னை மறந்து விட்டாயே என்றது ஏக்கமாய்
அடடா...உன்னையா மறந்தேன்..
உன்னாலல்லவா ..
விவசாய பயிர்களும்
விவசாயி உயிர்களும் வாழுகின்றன..
மன்னிப்பாய் மேகமே என்று மன்றாடிய பொழுது...

சற்றே குளிர்ந்து பூமி..குனிந்தவன் நிமிர்ந்தேன்..
குறுநகை புரிந்தது நிலா ...புன்னகையிற் சிறந்ததேது....

கலகல சிரிப்பொலியில் கவனம் சிதறினேன் ..
ஒரு நகைக்கே உருகி விட்டாயே ..
இப்பொழுதென்ன சொல்கிறாய் ?
எகத்தாளம் செய்தனர் நட்சத்திர நண்பர்கள் ...

தவறான ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட்டோமோ
தனியாக வருந்துகையில் .....
உயிரிருக்க புலன்களை பார்த்து பூரிக்கிறாயே
என்றனர் போட்டியாளர்கள் ...

ஆம்..உயிரே ..நீயே சிறந்தவள் என
அமைதியானேன் ஆராய்ச்சி முடிவுடன்...

மரணம் நல்லது !

[the above photo is taken from google]

பூ மரித்தால்தான் காயும்,கனியும்
கனி மரித்தால்தான் விதையும், விருட்சமும்

குளிர் காற்றுடன் மேகம் விபத்தாகாமல் போனால்
ரத்தத்துளிகள் ஏதிங்கே பூமிக்கு

மண்புழு தூண்டில் தூக்கில் தொங்கியதால்தான்
இன்று வலைவீசி வாழும் வரை வந்திருக்கிறோம்

அலைகளின் மூச்சு அடங்காமல் போனால்
கரைகள் ஏது ! கால் நனைபெப்படி !!

சூளையில் செங்கல் தீக்கிரையாகாமல் போனால்
சூரிய வெப்பம் தாங்கும் கட்டிடங்கள் இங்கேது

தாவி வந்த தண்ணீர் துளிகள் தற்கொலைக்கு தயங்கினால்
கண்ணுக்கினிய அருவிகள் எங்கே

சிலநொடி வாழ்வதால்தான் வானவில்லுக்கு
தினம் சுற்றும் சூரியனை விட விசிறிகள் அதிகம்

பூகம்பம் பூமித்தாயின் கருவிற் கலைந்தால்தான்
கலங்காமல் கண்ணுறங்கும் கண்ணீர் விழிகள்

மழைத்துளி மண்ணில் புதைந்தால்தான்
நிலத்தடி நீர் நீடுடி வாழும்

ஆங்காங்கே செல்கள் மரித்தால் தான்
அழகான மச்சங்கள் அங்கத்திலே

மரணம் மட்டும் இல்லையெனில் இருக்குமா
குழந்தையின் பிறப்பு இனிமையாக

வேண்டும் ! நமக்கு இயற்கை மரணம்
வேண்டாம் !! நம்மால் இயற்கைக்கு மரணம்

இயற்கையாய் நிகழும் மரணம் எதுவும் தவறில்லை
நீ தவறினாலும் இயற்கைக்கு என்றும் மரணமில்லை

மரணம் நல்லது ! இயற்கை மரணம் நல்லது !!

நடைபாதை நிகழ்வுகள் - 1

நடந்து வந்த பாதையில்...
நான்கிதழ் பூ... சிறியதென முகம் சாய்ந்தது
கடந்து சென்ற குழந்தை கத்தியது
அம்மா எவ்வளவு பெரிய 'பூ'

மழையினில் நனைகையில் !

குளித்துவந்த மனைவியை மீண்டும்
குளிக்க வைக்கும் கணவனாய்
காய்ந்திருந்த சட்டையை மீண்டும்
நனைத்தது மழை !

அவசரமாய் ஓடுகிறது மேகம்
தவறவிட்ட சில்லரைகளாய் மழைத்துளிகள்
சில்லரைகள் இல்லையென்றால் எல்லாம் கல்லறைதாம்
கல்லறை போகும்போது ஒற்றை சில்லரைதாம்

ஓசோன் ஓட்டையில் ஓலுகையில்
மனிதன்மேல் மனங்கசந்த மழை
சிறுகுழந்தை கைப்பட்டதும்
சிரித்து இறந்தது.

விழும் துளிகளை தட்டிதட்டி
நகைக்குது மழலை
வீழும் துளிகளை தட்டிதட்டி
பறக்குது பறவை
இரண்டும் மழைக்கின்முகம் காட்டுபவை.

அன்று நான் குளித்த அருவி
இன்று மழையில் தனியாய் குளிக்குமோ
இன்றைய என் மனித பிறவி
நாளைய மழையாய் மாறிப் பிறக்குமோ

மை தீர்ந்ததும்
கவிதையை முடித்தேன்
மழை தீர்ந்ததும்
கவிஞனைத் தொலைத்தேன் !

அன்புடன்

ந வ செல்வேந்திரன்.